مرکز رشد شريف صفحه نخست

هزارو دويست پارك فناورى در جهان، هجده پارك در ايران

شمار پارك‌هاى فناورى دنيا، حدود هزارو دويست پارك است كه اگر به نسبت جمعيت كشور در نظر بگيريم، سهم ايران در حدود ده پارك فناورى است.

به گزارش خبرگزارى «تابناك»، بنا بر مصوبه وزارت علوم،‌ تحقيقات و فن آورى، ‌با تغيير نام سازمان پژوهش‌‌هاى علمى و صنعتى استانى به پارك علم و فنّاورى، تعداد هشت پارك بدون ظرفيت به وجود آمدند و تاكنون نيز مجوز تعداد هجده پارك صادر شده است.

اين در حالى است كه تعداد پارك‌هاى علم و فن‌آورى در دنيا حدود هزار و دويست پارك است و اگر به نسبت جمعيت كشورمان سهم ببريم، حداكثر بايد سه پارك علم و فن آورى در كشور داشته باشيم.

اگر ميزان اعتبار مصوب از سال 1381 تا 1386 به مبلغ 78 ميليارد تومان را بين هجده پارك تقسيم كنيم، در سال به هر پارك معادل چند صد ميليون تومان مى‌رسد. هرچند هر ساله، حداكثر بين 40 تا 60 درصد اعتبار مصوب پرداخت مى‌شود و با توجه به اين‌كه از يك سو براى ايجاد يك پارك فناورى، دست‌كم به هزينه‌اى معادل پانزده ميليارد تومان نياز است و از سوى ديگر، با اين روند تصويب و تخصيص اعتبارات، بايد اعتبارات پنجاه سال صرف همين هجده پارك شود.

سلجوقى در اين‌ باره به «تابناك» گفت: در سال‌هاى اخير، با توجه به بازدهى و تغيير فن آورى‌هاى متوسط به فن‌آورى‌هاى عالى به جاى ساخت شهرك‌ها و پارك‌هاى علم و فنّاورى بر ساخت مراكز رشد بيشتر تمركز شده است.

وى در ادامه افزود: صنايع فنّاورى عالى، بيش از 4 درصد از گردش مالى خود (فنّاورى ارتباطات و اطّلاعات،‌ داروسازى) و ... و صنايع فنّاورى متوسط (خودرو و شيميايى) و ... نيز بين 1 الى 4 درصد از گردش مالى خود را صرف تحقيق و توسعه مى‌كنند.

اين گزارش مى‌افزايد: هم اكنون در دنيا بيش از سه هزار مركز رشد هست كه بيش از هزار مركز آن در آمريكاست كه از دلايل آن مى‌توان به هزينه پايين ايجاد يك مركز رشد با كارآمدى بالا اشاره كرد.

بنا بر آمارهاى ارايه شده، از ميان دانش‌آموختگانى كه بدون ورود به مراكز رشد مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند، 80 درصد شكست خورده‌ و 20 درصد موفق بوده‌اند. همچنين دانش‌آموختگانى كه پس از ورود به مراكز رشد، مبادرت به ايجاد شركت كرده‌اند نيز 70 درصد موفق و 30 درصد ناموفق بوده‌اند.

اتحاديه مراكز رشد آمريكا در گزارشى اعلام كرد:

1- 87 درصد شركت‌هايى كه از مراكز رشد آمريكا خارج شده‌اند،‌ هنوز به فعاليت خود ادامه مى‌دهند.
2- بيش از چهار پنجم مشاغل جديد در آمريكا به وسيله شركت‌هاى كوچك و خدماتى به وجود مى‌آيد.
3- 30 درصد رشد اقتصادى آمريكا، مربوط به شركت‌هايى است كه بيش از پنج سال از عمرشان نمى‌گذرد.

4- 60 درصد مراكز رشد تجارى در آمريكا خودكفا هستند.

5- در ازاى هر يك دلار كمك انجام شده از سوى نهادهاى عمومى به مراكز رشد،‌ واحدهاى فنّاور خارج شده از مراكز رشد عضو NBIA، 45 دلار درآمد ماليات محلى توليد شده است.

6- در مراكز رشد حمايت شده براى ايجاد يك شغل 1100 دلار هزينه مى‌كنند، در حالى كه براى ايجاد يك شغل در بيرون از مراكز رشد ده هزار دلار هزينه مى‌كنند.

7- بنا بر آمار به دست آمده، به ازاى هر پنجاه شغل ايجاد شده توسط واحدهاى فنّاور مستقر در مراكز رشد،‌ در حدود 25 شغل ديگر در اجتماع توليد مى‌شود. بنابراين به نظر مى‌رسد اصلاح قوانين و نحوه تخصيص منابع و استفاده از ظرفيت‌ها در راه ايجاد و حمايت از مراكز رشد مطمئنا خالى از فايده نخواهد بود.